Spiritualiteit, Kunst en Wetenschap 

Met hart en ziel bezielen

Met hart en ziel bezielen is een titel waarin twee aan de ziel gerelateerde uitdrukkingen gebruikt worden die weergeven hoe wij alles wat we denken en doen bevlogen tot leven kunnen wekken. Het begrip ziel, met de legio afleidingen daarvan, wordt in vele varianten gebruikt, en zeker niet alleen in godsdienstige zin zoals toch nog vaak gedacht wordt. Al eerder heb ik hieraan een artikel gewijd dat gaat over de ziel van alle leven, zoals van een zonnestelsel en een planeet in het algemeen, van de mens ook in het bijzonder, en wat we ons erbij voor kunnen stellen.

Het komt nog regelmatig voor dat geest en ziel ofwel leven en bewustzijn op één lijn gesteld of als synoniemen gezien worden. Om nu enige duidelijkheid over het bestaan van het onderscheid tussen de twee te krijgen is het zinvol bij het begin te beginnen en naar de oorsprong terug te gaan. We kunnen ons voorstellen dat er een grenzeloos, onveranderlijk beginsel is, een absolute werkelijkheid, die aan al het gemanifesteerde begrensde en tijdelijke bestaan voorafgaat. In de periode van pure abstractie is er alleen maar geest in ruste, volkomen neutraal en passief. We spreken pas van bewustzijn wanneer bij incarnatie geest en stof ofwel leven en materie elkaar ontmoeten in tijd en ruimte, en op elkaar inwerken. Rust en passiviteit worden vervangen door activiteit, beweging ontstaat, en geest en stof staan niet meer neutraal tegenover elkaar, maar beïnvloeden en gebruiken elkaar. Dan pas hebben we een vorm die bezield wordt door leven en bewustzijn, dan pas spreken we over de ziel in de vorm, het subtiele iets dat bij ons de verschillen in uiterlijk, aanleg en karakter veroorzaakt en tevens voor de verschillende dier-, planten- en mineralensoorten zorgt.

Hieruit kunnen we afleiden dat het de ziel is die aan onze uiterlijke vorm ten grondslag ligt. Het is de ziel die als bemiddelend midden-beginsel tussen geest en stof verantwoordelijk is voor de schepping, het onderhoud en het gebruik ervan. Wanneer de ziel nu door ons erkend wordt als een wezen, als de stuwende drijfkracht en het geestelijk centrum achter alle waargenomen vormen, weten we dat de ziel het voertuig is van de geest zoals het lichaam dat is voor de ziel. Wij leven allemaal in een wereld van ontelbare zichtbare vormen, die wij, al dan niet zelf gecreëerd, met leven en bewustzijn gaan bezielen wanneer we het persoonlijk gevoel hebben overstegen en in staat zijn als ziel te leven. Dit houdt in dat we denken, bouwen en bezielen, elke vorm met liefde opbouwen en samenstellen, om met hart en ziel een levende manifestatie te creëren.

Nu wil het geval dat het scheppingsproces wordt uitgevoerd door middel van geluid. Geluid ofwel klank is de basis van het bestaan, geluid is de reden van het bestaan, en uiteindelijk is geluid de ware eenmaker van alle bestaan. De oude filosofen wisten al dat spraak of het gebruik van klank de meest belangrijke manier is om onszelf en onze omgeving vorm te geven. Kijken we nu terug naar de ontwikkeling van onze zintuigen dan zien we dat het eerste werkzame zintuig het gehoor is. Geluid is daarom ook het eerste iets dat door de mens werd opgemerkt in het begin van zijn ontwikkeling. Hierna volgt de tast of het gevoel en hierop volgt dan weer het gezicht, het derde zintuig, dat evenwijdig loopt aan de ontwikkeling van ons denken. Smaak en reuk zijn verwant aan gevoel en vallen daardoor onder de kleinere zintuigen.

De ziel kunnen we beschouwen als ons hele gevoelsvermogen, met het hart als woon- en het hoofd als werkgebied. Een ziel is één groot geheel, maar wordt na incarnatie in de uitdrukking op het aardse vlak begrensd door de gesteldheid van de vorm waarin die zich bevindt. De ene is hoog ontvankelijk en de andere is door de dichtheid ongevoelig voor de subtiele signalen van de ziel, wat weer alles te maken heeft met de verschillende staten van bewustzijn. Gelukkig is alles en iedereen in ontwikkeling, waardoor de ziel net zo lang blijft reïncarneren tot die zich volledig en vrij via een verfijnde vorm kan uitdrukken. De ziel is een centrum van bewustzijn, de lichamen of vormen zijn een centrum van ervaring. Hierdoor kunnen we ons zo hoog ontwikkelen en de tijd te boven komen, dat we alles vanuit het standpunt van het geheel, het eeuwige Nu zullen bekijken. We hebben de zintuigen dan vervangen door volkomen werkzaam bewustzijn. We weten en hebben de zintuigen niet meer nodig om tot kennis te komen. De zintuigen krijgen een hogere functie, zouden we kunnen zeggen. Nemen we bijvoorbeeld het eerst ontwikkelde zintuig dan zien we hoe het gehoor, wanneer het de psyche betreft, zich ontwikkeld heeft tot telepathie en hoe het zich op het intuïtieve gebied toont als volledig begrip. In deze fase van ontwikkeling zijn wij onze menselijke beperkingen te boven gekomen en hebben we ons fysieke brein, ons denkvermogen en onze ziel met elkaar in overeenstemming gebracht, zodat we ons denkvermogen als middel kunnen gebruiken om dat wat de ziel weet aan ons brein door te geven. Zo kunnen we naar hartenlust de aardse vormen met hart en ziel bezielen en bijdragen aan het vervolmaken van ons aards bestaan.

Geef een reactie

 
Home Wetenschap Met hart en ziel bezielen