Spiritualiteit, Kunst en Wetenschap 

Het gebruik van ons denkvermogen

De betekenis van het woord denkvermogen hoeft niet te worden toegelicht, het is niet meer en niet minder dan het vermogen tot denken. Maar hoe wij het gebruiken of juist niet gebruiken is een ander verhaal dat vraagt om wat meer nuance.
Laten we beginnen met de veel gehoorde klacht: “ik zit te veel in m’n hoofd, ik blijf maar denken en malen en ik kom er niet uit”. Deze toestand wordt veroorzaakt door ons overactief en overheersend concrete denken. We zouden kunnen zeggen dat we door onze eigen gedachtevormen worden verslagen en beheerst, wanneer die op het mentaal gebied zo machtig zijn geworden dat we het slachtoffer zijn van wat wijzelf hebben gecreëerd. Wanneer we blijven malen, versterken we onbewust onze gedachten door middel van concentratie en zelfs meditatie, waardoor we geterroriseerd worden door die op de persoon gerichte eenpuntige gedachte waar we maar niet van los kunnen komen. Zo zien we dat concentratie, meditatie en eenpuntigheid onveilig, ja zelfs gevaarlijk zijn voor een overactief, scheiding brengend concreet denken, omdat deze toestand een obsessie of dwangmatigheid en ook bezetenheid van onze eigen denkbeelden kan veroorzaken.
We hebben het hier over het opbouwen van een gedachtevorm vanuit een emotie of sterk persoonlijk verlangen (zie de kwestie van de vrije wil). Door het constant voeden van de persoonlijk geschapen denkbeelden bouwen we langzaam maar zeker een dichte muur om ons heen die, naarmate we er meer aandacht aan besteden, in dikte zal groeien en de werkelijkheid volledig buiten zal sluiten. Ons concrete denkvermogen vormt op het mentale gebied een zwarte, ondoordringbare wolk, die als een donker gordijn het licht buitensluit en er voor zorgt dat we niet meer toegankelijk zijn voor bijvoorbeeld de liefde en aandacht van anderen of de heilzame werking van de natuur.
Ditzelfde verloop zien we ook bij de afgescheiden groepen in de wereld. Elke groep die een muur van gedachtevormen om zich heen heeft gebouwd of bezeten is van het een of ander denkbeeld, zal ten prooi vallen aan de zo bekende, scheidend en vernietigend werkende, –ismen als fanatisme, extremisme, sektarisme, nationalisme, racisme en fundamentalisme, om er maar eens een paar te noemen.

Als we nu weten dat het concreet of lager denkvermogen niets toelaat, zelfs alles afstoot wanneer het in ons leven de dienst uitmaakt, kunnen we begrijpen dat deze toestand van het brein ons verhindert wèrkelijk te denken, we worden immers volledig in beslag genomen door onze eigen onbewuste gedachten. Aan deze toestand komt een einde wanneer het scheidend denken van de persoonlijkheid vervangen wordt door de alles verbindende liefde van de ziel, van wie het bewustzijn eenheid is. Een oprecht verlangen naar een optimale wisselwerking tussen de innerlijke en uiterlijke wereld krijgt dan ruimte en zal leiden tot het handen en voeten willen geven aan universele ideeën, in de wereld van vandaag. Met alomvattende idealen komen we in contact via onze intuïtie, een kenmerk van de ziel, en niet te verwarren met het instinct, de gevoelsinformatie uit het onderbewuste. Een ontwikkeld intuïtief vermogen stelt ons in staat waar te nemen op nieuwe gebieden van kennis en bewustzijn en maakt contact mogelijk met de wereld van ideeën. Wanneer de gedachte van de mens en de idee van de ziel elkaar op het mentaal gebied raken, wordt een gedachtevorm ontworpen, die wij in onze driedimensionale wereld vorm kunnen geven door praktische wegen en middelen te vinden die aan de huidige behoefte voldoen. In deze fase van ons leven hebben we innerlijke gevoeligheid kunnen ontwikkelen, onze persoonlijke eerzucht en belangen ondergeschikt gemaakt aan een hoger ideaal en onderhouden het innerlijk contact door meditatie. Concentratie, meditatie en eenpuntigheid, alle gericht op een hoger doel, houden nu ons denkvermogen verlicht, waardoor we deze vaardigheden kunnen gebruiken als de noodzakelijke gereedschappen voor ons werk als uitvoerders van het plan voor onze aarde.

Een idee of een verzameling ideeën legt een lange weg af voor deze is gevormd tot de publieke opinie. Eerst wordt de idee vrijgegeven door diegenen die het plan voor onze aarde kennen (zie zeven typen mensen in één mensheid), waarna die als denkbeeld wordt opgepikt door de abstracte denkers onder ons. De concreet denkenden nemen de gedachtevorm in zich op, kristalliseren deze uit tot een meer omlijnde vorm die het grote publiek makkelijker begrijpt en iets aantrekkelijks krijgt voor die mensen die gericht zijn op het emotioneel gebied. Zo wordt de oorspronkelijke idee – van het ideale denkbeeld tot een aantrekkelijk gemaakte gedachtevorm –  de publieke opinie en zien we dat de idee zich aanpast aan de behoeften van het dagelijks leven. Al is het ideaal vervormd geraakt en heeft het zijn oorspronkelijkheid verloren, het is nu wel meer geschikt voor openbaar gebruik om 'hogere' dingen te kunnen bereiken.

Nu is het aan ons te beseffen dat de publieke opinie plaats moet maken voor meer individueel begrip van de idee achter het denkbeeld en dat we dit individueel bewustzijn met elkaar in de juiste verhouding zullen gebruiken om de publieke opinie op een hoger plan te brengen, zodat deze langzaam maar zeker zo gevormd wordt dat we op den duur als mensheid loskomen van vooroordelen die leiden tot sektarisme, nationalisme en racisme.

2 Responses

  1. Beste Titia,

    Voor mij een hoopvolle boodschap, in een wereld waarin ik na de negatieve nieuwsberichten van alledag soms een beetje twijfel of het allemaal goed zal komen. Met deze woorden kunnen we weer een stapje verder  met ons geloof in het goede van de mens én het concreet maken van onze ideeën voor een betere leefwereld.

    Bedankt! 

  2. Helemaal eens met Marleen: bedankt, Titia!

Geef een reactie

 
Home Wetenschap Het gebruik van ons denkvermogen