Spiritualiteit, Kunst en Wetenschap 

Wij kiezen wel degelijk onze ouders

Wij kiezen wel degelijk onze ouders, alleen weten we dat niet meer. Het idee dat we onze ouders zouden kiezen lijkt in tegenspraak met wat we in de wandelgangen denken. We zijn immers van mening dat we onze vrienden kunnen kiezen, maar onze familie niet. Dit doen we echter zeker wel en al heel bewust wanneer we opnieuw incarneren. We selecteren de voor ons geschikte ouders die kunnen bijdragen aan onze stoffelijke samenstelling, het benodigde lichaam van vlees en bloed. Hun enige aandeel is dan ook ons een zodanig samengesteld lichaam bezorgen dat het voldoet aan de eisen van de incarnerende ziel, zodat we tijdens ons betreffende aards bestaan de noodzakelijke ervaringen via dat lichaam kunnen opdoen. Ook zorgen de ouders bij wie we geboren worden voor de familiegroep. Deze soort van verwantschap kent generaties lang verstoorde onderlinge verhoudingen, die uiteindelijk door bewustwording kunnen worden omgezet in een zuivere groepsverhouding. Tegenwoordig kunnen daarbij de door familieopstellingen aangedragen inzichten een grote hulp zijn. Al met al: ieder mens weet vóór de conceptie en de geboorte, wat te doen binnen de door het punt van evolutie bepaalde eigen grenzen.

Wij hebben dus vanuit het gezichtspunt van de ziel heel bewust onze ouders uitgekozen voor de samenstelling van het etherisch lichaam waarop ons stoffelijk lichaam automatisch reageert. In de esoterische wetenschap is het bekend dat het fysieke lichaam eenvoudig een automaat is, ontvankelijk voor en aangedreven door een fijner lichaam van energieën dat een zuivere uitdrukking is van onze staat van ontwikkeling. Ons stoffelijk lichaam reageert via het etherisch lichaam automatisch op emotionele, mentale of zielenindrukken. Interessant om te weten, lijkt me, omdat deze visie het onderzoeksveld vele malen kan vergroten. Het bestaan van het etherlichaam is weliswaar lastig wetenschappelijk aan te tonen omdat de etherische en stoffelijke vormen zo met elkaar zijn verweven dat die in ons bewustzijn nauwelijks zijn te scheiden. Zijn we echter bereid het gegeven wel aan te nemen, dan valt er zoveel meer te verklaren dan wat we nu ook maar enigszins kunnen veronderstellen.

Het etherisch lichaam met zijn zeven grote energiecentra speelt een allesbeslissende rol in de totale kennis over de mens en is samengesteld uit onnoemelijk veel fijne energiedraden die aan het zenuwstelsel ten grondslag liggen. De zeven etherische energiecentra corresponderen met de zeven grote endocriene klieren die op hun beurt onze emotionele en mentale toestand op het aardse vlak bepalen. Het zijn de hormoonklieren die alle delen van ons lichaam met elkaar in verbinding brengen door middel van de bloedstroom. Het etherisch lichaam, het zenuwstelsel en het endocriene klierenstelsel zijn dus, naast dat zij nauw met elkaar verbonden zijn, ook van elkaar afhankelijk. We zouden kunnen zeggen dat het zenuwstelsel met het brein als brandpunt en de bloedstroom ons doen en laten regelen.

Bij dit te bespreken thema is het van belang dat we de wet van reïncarnatie naar waarde weten te schatten. Deze wet zorgt er namelijk voor dat we telkens een hernieuwde mogelijkheid hebben alle schade te herstellen die we in onze levens hebben aangericht, evenals dat we er bewust voor zorgen dat we geen nieuw leed veroorzaken met het oog op het kunnen bewerkstelligen van onze eigen bevrijding. In elk leven creëren we die toestand en die vormen die zorgen voor een steeds bruikbaarder voertuig voor de ziel om het proces van vervolmaking voort te zetten. Er is één leven in vele ervaring opdoende lichamen, één bewust wezen dat telkens in een fysiek lichaam wordt geboren in dezelfde maand als die waaruit het zich bij het sterven heeft teruggetrokken. Dit klinkt heel logisch wanneer we bedenken dat we zo in staat worden gesteld de draad van het leven weer op te pakken vanaf het punt waar we die eerder hebben achtergelaten. We gaan weer verder met onze ontwikkeling vanwaar we gebleven waren, zodat we steeds ontvankelijker worden voor de fijnere en hogere energieën van ons zonnestelsel. Het zijn de twaalf heersende sterrenbeelden die via de planeten van invloed zijn op het betreffende aardse leven, dat in het perspectief van het grote geheel slechts een nanoseconde duurt.

Het vooraf zorgvuldig kiezen van onze ouders voor de samenstelling van onze lichamelijkheid maakt dat wijzelf, en niet de ouders, degenen zijn die verantwoordelijk zijn voor ons leven en wat zich daarin afspeelt. In tegenstelling tot de huidige wetenschap zullen we ons daarom niet op ons stoffelijk lichaam concentreren, ons niet bezighouden met de fysieke aspecten, maar meer de nadruk leggen op het vinden van de innerlijke oorzaak die tot alle zichtbare gevolgen leidt. We houden ons bezig met de psychologie ervan om tot verbetering en verdere ontwikkeling te komen. Dit is weliswaar een langzamer proces maar zeer zeker een veel duurzamer. We willen allemaal een betere toekomst voor onze kinderen en kindskinderen en daaraan kunnen we bijdragen door onze uitrusting van binnenuit zodanig te verfijnen dat ook hoogontwikkelde zielen in een verrijkt lichaam kunnen incarneren om als intelligente, liefdevolle en doelgerichte mensen te bouwen aan een wereld waar liefde beheerst wordt door intelligentie en intelligentie beheerst wordt door liefde in volkomen wisselwerking.

 

2 Responses

  1. Heel interessant artikel, dank je wel, Titia! Waarbij ik wil aanvullen dat nu de tijd aangebroken is dat we los komen van de reïncarnatiecycli (althans zo nemen we deze waar in onze lineaire tijdsbeleving). We gaan ascenderen, wat niet wil zeggen dat we de stoffelijke wereld voorgoed verlaten, maar deze (inclusief ons lichaam) zullen transmuteren naar hoger-frequente, fijnstoffelijker staat. “Frequente” heeft betrekking op de frequentie waarmee de allerkleinste materiedeeltjes aan en uit knipperen, oftewel afwisselend verdwijnen in en verschijnen uit het quantumveld. In ons stoffelijke wereld is deze frequentie 1,039 teraHz, voor zover de quantumfysica nu weet. Voor hogere dimensies, aan de ‘binnenkant’ van onze schepping, is deze hoger. We integreren de hogere (hoger frequente) lagen, lichamen en voertuigen van ons Wezen en komen hiermee geleidelijk aan terug in de Bron-staat.

    • Inderdaad Saskia, dank voor je reactie! Je aanvulling beschrijft in wezen de fysieke gevolgen van het proces dat ik heb beschreven. Elke incarnatie in de vorm, en niet alleen die van ons, biedt de mogelijkheid de trilling/frequentie te verhogen op de door ons te nemen ontwikkelingsweg. De levenscyclus van de mens behoort tot de kortste – een nanoseconde lang – in vergelijking tot die van de uitdrukkingsvormen van de grotere wezens zoals die van een planeet, zonnestelsel en kosmos. Niet alleen de mens, maar alles wat bestaat is in ontwikkeling…
      Om nu bij de mensheid te blijven: als wij als mens al de hele weg naar de (verrijkte) Bron-staat zouden hebben afgelegd, en zover zijn geascendeerd dat we de opperste staat van bewustzijn hebben bereikt, zullen we niet meer reïncarneren op onze planeet. Maar het hele proces van reïncarnatie (niet lineair) blijft, door een kosmische wet bepaald, cyclisch van kracht voor alle zichtbare vormen in het heelal.

Geef een reactie

 
Home Wetenschap Wij kiezen wel degelijk onze ouders