Spiritualiteit, Kunst en Wetenschap 

Waar komt hooggevoeligheid vandaan?

“Waar komt hooggevoeligheid vandaan?” Een reële vraag die we ons kunnen stellen naar aanleiding van dit steeds vaker voorkomende verschijnsel, dat zich zeker niet toevallig voordoet. De toenemende gevoeligheid kunnen we zien, wanneer we het in een ruime context beschouwen, als universeel. En de duidelijk zichtbare gevolgen daarvan zijn de sterke opkomst van spiritualiteit en de psychische wetenschappen. Deze laatste zijn hard nodig voor een algemeen begrip en hulp aan die mensen waarbij de toename zorgt voor nerveuze spanningen, neurotische toestanden, psychiatrische problemen en andere nieuwe en mentale kwalen.

Maar wat is er in wezen aan de hand? Wij en de hele mensheid reageren steeds sterker op aanstaande innerlijke ontwikkelingen, waarbij we, om verder te kunnen evolueren, in een toestand worden gebracht waarin we worden voorbereid datgene te zien en te horen wat zich tot nu toe nog niet heeft kunnen manifesteren. En om dit daadwerkelijk te kunnen doen, hebben we een verfijnd ontvankelijk lichaam met een krachtig zenuwstelsel en een evenwichtig ontwikkeld brein nodig. Hooggevoeligheid is dan van een gevoelde last omgevormd tot een sterke, te gebruiken mentale kracht. Hierdoor zal er een cultuur ontstaan, waarin we uitdrukking geven aan zowel het fysieke als niet fysieke, aan het zichtbare als onzichtbare, evenals aan het tastbare en het geestelijke, zodat hieruit een nieuwe beschaving van werkelijke en van belang zijnde menselijke wezens voort kan komen.

De precieze betekenis van cultuur en beschaving, en vooral het verschil tussen de twee, is altijd wat vaag voor me gebleven, tot het moment dat ik me er werkelijk in ben gaan verdiepen. Zoals ik beide termen nu begrijp, betekent cultuur in deze tijd het samenkomen van twee wegen in de mens, namelijk die van het gevoel en die van het denken. Dit samengaan van gewaarwording en gedachte stelt ons in staat als een intelligent en intuïtief wezen in een tastbare wereld te leven. Cultuur betreft voornamelijk de enkeling en de onzichtbare geestelijke mens, terwijl beschaving te maken heeft met de massa en het collectief bewustzijn. Zijn wij een mens met cultuur, dan verbinden we de wereld van bedoeling met de wereld van verschijning en kunnen we die als één wereld met twee aspecten beschouwen. Wij bewegen ons dan in ons bewustzijn vrij in beide werelden tegelijk. Om dit tot werkelijkheid te maken is het aan ons te leren een mens te zijn die in staat is in de wereld van uiterlijke werkelijkheden te leven en tegelijkertijd bekend te zijn met het leven in die rijke innerlijke wereld. Te leven als denkend mens én als ziel, want dan kan ons krachtig innerlijk leven de leiding op zich nemen, ons in beweging brengen en in de juiste richting sturen tijdens ons aards bestaan. Dan gaan we ons afvragen wat wij als groep kunnen doen om van dienst te zijn en een geschikt kanaal te vormen tot hulp aan de mensheid. De groei van geestelijk besef en het naar een hoger niveau brengen van de mensheid is dan het allerbelangrijkste en niet zozeer onze eigen persoonlijke groei, of eigen bevrediging over het kunnen ontvangen van speciale en nieuwe informatie. Een belangrijke en noodzakelijke taak is hierbij voor de opvoeding weggelegd, en in dit geval niet zozeer alleen voor de gevoelige enkeling, maar meer voor de mensheid in het geheel.

Het werk van opvoeding bestaat in deze tijd uit het leren gevoelig te worden voor bovenstaande visie, zodat wij datgene op aarde tot stand kunnen brengen wat een bijdrage is aan het geheel. De hiervoor ontworpen opvoedingssystemen zullen in elk geval gericht zijn op het ontwikkelen van groepsbewustzijn, met de bedoeling te kunnen bijdragen aan de broodnodige juiste verhoudingen in de wereld, terwijl hierbij de persoonlijke integriteit en de eigen verantwoordelijkheid benadrukt blijven. Tegelijkertijd wordt een ieder, rekening houdend met het talent, de belangstelling en het vermogen, gestimuleerd het innerlijk gekende tot uitdrukking te brengen in de uiterlijke wereld. Kort gezegd: het gaat er bij de opvoeding om dat we ons mentaal ontwikkelen en de emoties in evenwicht brengen, waardoor we op de meest directe manier geschikt worden gemaakt voor dienst aan de samenleving. Opvoeden en opgevoed worden is zodoende een doorgaand proces van de wieg tot het graf.
Bij de jonge kinderen, die ongeveer tot aan het begin van de middelbare schoolleeftijd emotioneel zijn ingesteld, ligt het accent op het ontwikkelen van het gevoelsleven. Van kinderen mogen we niet verwachten dat ze verstandelijk zullen redeneren, zelfs als blijkt dat ze dat wel zouden kunnen. Jonge kinderen zijn er uiterst bij gebaat, juist door hun onbedorven gevoeligheid, te leren schoonheid, kracht en wijsheid aan te voelen, zodat op een sterk opgebouwde basis de mentale ontwikkeling kan starten. Hierdoor worden op den duur de emoties door het verstand in balans gehouden. Ons verstandelijk begrip en ons vermogen tot logisch denken houden dan gelijke tred met de ontwikkeling van onze intuïtie en geestelijke waarneming, wat noodzakelijk is om onze hogere vermogens met werkelijk begrip juist te kunnen interpreteren. Zo groeien we uit tot innerlijk gevoelige, weldenkende mensen, die zich van binnenuit geroepen voelen om tot dienst aan de wereld over te gaan. 

Geef een reactie

 
Home Wetenschap Waar komt hooggevoeligheid vandaan?