Na zoveel jaren opnieuw het experiment aangegaan met Titia.

We raakten tijdens haar jaarlijkse telefoontje voor mijn verjaardag aan de praat waarbij ik haar o.a. vertelde dat ik weer veel reumapijn had. Ook spraken we over mijn verlangen naar overgave en loslaten en de moeite die dat me kostte. Titia vroeg mij of ik wilde proberen om op afstand klankzang te ontvangen d.m.v.

geestelijk contact.

Na enig aarzelen heb ik ja gezegd tegen deze “nieuwe” vorm van klankzang, omdat  ik zulke goede ervaringen had in het verleden. Zoals ik ook al weergeef in de evaluatie die ik in 2021 schreef n.a.v. de uitgave van  de nieuwe herziene druk van “De subtiele kracht van klankzang”, heeft klankzang mij nooit verlaten en is het naar mijn gevoel altijd door blijven werken op lichamelijk en

geestelijk niveau.

Ook nu tijdens “Klankzang in de Geest” waren mijn belevingen tot mijn verbazing en ondanks de vele kilometers die tussen ons lagen, krachtig, helder en van een warme openende nabijheid. Ik voelde een intense, zachte gedragenheid. Ik raakte steeds diep ontspannen en werd heel stil van binnen. De diepe ontspanning werkte vaak nog na de volgende dagen. Dit hielp om de pijn die ik ervaarde dragelijker te maken. Op geestelijk niveau ontstond een bredere manier van kijken naar bewustzijnsgebieden en alles wat daar mee te maken heeft. Dat de klankzang van Titia ook op afstand werkt, is wat mij betreft hiermee duidelijk geworden.

In “Het Lied van de Geest”, zoals ik mijn evaluatie van onze ontmoetingen in de geest heb genoemd, probeer ik onder woorden te brengen wat ik heb mogen ervaren tijdens de sessies.

Het Lied van de Geest.

Hoe te beschrijven wat niet in woorden te vatten is? Hoe te vertellen hoe ik Titia steeds opnieuw ergens onderweg ontmoette en we een dans dansten zonder lettergrepen en muzieknoten? Hoe te vertellen hoe de klanken streelden zonder ze te horen? Een onhoorbaar lied dat trilde en zoveel steunende zachtheid bracht, dat het diep ontspande.

Ik heb klankzang in de geest ervaren als een Lied van de Geest. Dit lied is van alle tonen en kleurschakeringen en ik ervaarde daarbij opnieuw een vibrerende diepe Stilte. Deze Stilte omvat en bevat alles voor mij. Ook ervaarde ik de oerklank die alles doortrilt en van waaruit alles zich mag en kan ontvouwen in een prachtige dans van energie en licht zonder ook maar iets te willen bereiken. Na de ontmoetingen tijdens klankzang in de geest geloof ik nog meer dat wij van deze klank en trilling gemaakt zijn. Het is de trilling die mijn lichaam omhult en me in wezen doorlaatbaar maakt. Deze doorlaatbaarheid is vaak verstopt door alle kwetsuren die mij en ons allemaal overkomen tijdens onze reis door het leven. We zijn ons gaan pantseren in de gedachte dat dit pantser ons zou beschermen.

De ervaringen met klankzang in de geest die ik de afgelopen maanden mocht hebben en beleven, hebben me opnieuw laten zien dat het, door me af te stemmen op deze klanktrillingen, mogelijk is om het denken tijdelijk te stoppen en daardoor a.h.w. opnieuw doorlaatbaar te worden. Dat het onmogelijke dus mogelijk blijkt te zijn op het moment dat ik even “stop” met denken en oordelen en dat ik me daardoor durf, kan en mag overgeven aan dat wat buiten mijn geconditioneerde waarneming ligt. Dit is een gebied dat ik al wel kende maar de ervaringen die ik nu mocht beleven hebben veel bijgedragen aan een gegroeid vertrouwen in dit gebied.

In mij leeft al langere tijd het verlangen naar overgave en nog meer loslaten van vastgezette ideeën.
Ik ben daarom heel dankbaar voor deze ervaring die me opener en onbevangener heeft gemaakt.
Ik ben opnieuw vol verwondering over deze dans van trillingen waar ik me aan over mag geven.
Deze dans maakt dat ik, ondanks de beperkingen van reuma, mee kan dansen met datgene wat altijd soepel beweegt.
Hier wil ik mij, in het hier en nu en met mijn voeten stevig op de aarde, op blijven richten.
Moge dit een leidraad zijn en blijven op mijn verdere pad.

Titia, je klankzang, je altijd weer liefdevolle aanwezigheid en je niet aflatende vertrouwen in dat wat zich mag, kan en zal ontvouwen, hebben me opnieuw gedragen en gesterkt. Ik dank je daarvoor met heel mijn hart.

Aletta