Gezondheid!

Gezondheid!

Gezondheid! is een veel gehoorde wens, waaruit we zouden kunnen opmaken dat gezond zijn voor velen nog het grootste goed in het leven is. We heffen het glas op onze gezondheid, roepen proost of gezondheid wanneer iemand niest, en voor het nieuwe jaar staat steevast de gezondheid bovenaan onze verlanglijst.

Maar wat betekent eigenlijk gezondheid? Hoe worden we en blijven we gezond?
De algemeen aanvaarde vertaling van gezondheid is tegenwoordig een algeheel welbevinden, vrij van fysieke en psychische ziekten, kwalen en ongemakken. Deze laatst genoemde toestand lijkt weliswaar een utopie te zijn wanneer we zien met hoeveel ingewikkelde ziekten en gebreken we tegenwoordig te maken hebben. Ziekten die overigens in alle natuurrijken te vinden zijn, omdat ze al zo oud zijn als de planeet zelf. Planeet Aarde is namelijk net als alle andere binnen ons zonnestelsel in de ontwikkeling van bewustzijn nog niet volmaakt, waardoor er begrenzingen zijn ontstaan die nu nog gevolgen voor elk lichaam hebben. Maar daartegenover wil dan weer elke natuurlijke fysieke vorm zich bevrijden van de nog niet overwonnen innerlijke spanningen en remmingen, waarmee onze planeet en alle natuurrijken nog te kampen hebben. Dit feit noemen we momenteel het zelfhelend vermogen.

Dan nu terug naar de individuele mens en de hele mensheid met hun ziekten en gezondheid. Wanneer we getroffen worden door de een of andere ernstige aandoening, doen we er alles aan om liefst zo snel mogelijk daarvan verlost te worden en verlaten we ons in de meeste gevallen op de vergevorderde geneeskunde en chirurgie, de meest vooraanstaande toepassingen van genezing. Artsen genieten het vertrouwen, net als natuurwetenschappers, dat alle gemanifesteerde vormen onderzocht, geanalyseerd en bewezen, in getallen en grafieken zijn vastgelegd. De samenstelling van de natuurvormen – de fysieke lichamen in evolutie – is bestudeerd, en conclusies zijn getrokken, maar……nu komen we weer uit bij mijn stokpaardje: het mysterie van het leven ín de vorm – de ziel – blijft onopgelost zolang het etherisch lichaam met zijn zeven grote energiecentra niet als een bestaand feit in de natuur erkend wordt.

Kennis van het etherisch lichaam dat de blauwdruk van ons lijf is en elk leven – microkosmisch en macrokosmisch – met elkaar verbindt, is essentieel, evenals de erkenning van de werking van de energiecentra die de toestand van ons endocriene klierenstelsel bepalen. De ontwikkeling van de klieren loopt evenwijdig aan die van de energiecentra en het is goed te weten dat de wijze van ontwikkeling afhangt van het punt van evolutie en de beïnvloeding van de zeven stralen of energiestromen, omdat die beide bij ieder mens weer anders zijn.

Een volkomen gezondheid bereiken we door een optimaal werkend klierenstelsel. Wanneer de zeven grote energiecentra volledig beheerst worden en in een in evenwicht gebrachte toestand van opnemen en verdelen van energie zijn gebracht, zullen deze een evenredige uitwerking op de klieren hebben, die op hun beurt voor de noodzakelijke weerstand zorgen en onze bloedstroom voorzien van de benodigde hormonen voor een algehele fysiologische en psychologische gezondheid.

In deze tijd komt dat nog niet voor en zullen we ons tot een streven naar die ideale toestand van lichaam en psyche beperken. Dit streven heeft als doel een zuiver, onbelemmerd kanaal van de ziel – de ware genezer – te worden. We kunnen het doel bereiken door jaren te werken aan het geschikt maken van ons karakter, zielencontact te onderhouden door meditatie, en ons in dienst te stellen van het grote geheel, waarvan wij allen een deel zijn. Dit is een veilig en langdurig proces van een juiste ontplooiing van onze energiecentra en heeft bij voltooiing een volmaakte gezondheid tot gevolg.

De weg daarnaartoe echter is een proces van aanpassing en verandering, waarbij, zoals tegenwoordig blijkt, nu juist het tegendeel het geval is. Ziekten, kwalen en ongemakken zijn nog alom in alle hevigheid aanwezig op en in onze planeet en wanneer we als individu zijn getroffen, kan het besef dat ziekte een proces van zuivering en bevrijding is en alles wat statisch is geworden weer in beweging brengt, ons leren de ziekte makkelijker te accepteren. Er strijd tegen voeren geeft er alleen maar nieuw leven aan, en mochten we sterven aan de aandoening, dan hebben we de strijd niet verloren, maar zijn we bevrijd van een voor de ziel ontoereikend lichaam, dat in een volgende incarnatie zeker zodanig versterkt zal zijn door de verwerking, dat het geschikter is om in dat leven meer aan de bedoeling van de ziel te voldoen. (Zie het doel van reïncarnatie)

Wat ons heden ten dage te doen staat is beseffen waarom we tegenwoordig minder in staat zijn weerstand te bieden aan de aanvallen van ziektekiemen. Te begrijpen dat alle huidige ziektes de degeneratie van het menselijk ras in fysieke zin aangeven. Dat deze degeneratie een afspiegeling is van de geestelijke degeneratie van de hele mensheid. En te weten dat we door het accepteren en verwerken van de fysieke verslechtering, we geestelijk zullen regeneren, wat tot gevolg heeft dat ons fysiek bij een volgend aards bestaan opnieuw gevormd wordt naar een dan vernieuwde geest.

Dit weten kan ons voor nu helpen een algeheel welbevinden te ervaren, zelfs in die momenteel onvolmaakte tijdelijke toestand, wanneer we, getroffen door ziekte van welke aard ook, in staat zijn wat minder belang te hechten aan onze uiterlijke vorm, en elke ernstige kwaal of lastig ongemak te erkennen als een natuurfeit.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.